September 2024 was ik halverwege mijn zwangerschap, mijn papa keek er zo hard naar uit om opa te worden en zijn eerste kleinkindje te ontmoeten. Helaas hebben ze elkaar net gemist. De rest van mijn zwangerschap droeg ik steevast kledij van mijn papa. Zo was hij er toch bij op iedere echo, dicht tegen mij en tegen zijn kleinkindje. Een deel van die kledij ben ik ook beginnen verwerken naar babykleertjes. Om te blijven herinneren en dichtbij te hebben.
Nu mijn dochtertje is beginnen groeien, en helaas niet meer in die eerste pakjes past, is bij mij ook het idee beginnen groeien om hier verder mee te gaan. Ik wil anderen ook de troost bieden die ik haalde uit het dragen van zijn oude kledij en hem opnieuw dicht bij mij te hebben.
In het kader van Asse troostgemeente stel ik in oktober 2025 een actie op om met de kledij van jouw dierbare aan de slag te gaan. Lees hieronder hoe dat praktisch in zijn werk zal gaan.