Begin november kreeg ik ik de vraag of ik jurken op aanvraag maak, en of ik een trouwjurk kon maken. Voor december. Ik ga een uitdaging niet snel uit te weg, maar een trouwjurk maken op een maand tijd is toch wel aan de rand van mijn limieten. Eenmaal we samenzaten om de wensen en visie van de jurk te bespreken werd wel duidelijk dat het een ideaal project was voor een maand tijd.
Het ging namelijk niet om een uitbundige baljurk, maar een korte stijlvol jurk voor de wettelijke trouw. Elegant en verfijnd.
De snit van de jurk was vrij duidelijk bij de eerste gesprekken, dus voor het patroon zag ik geen problemen. Natuurlijk moest het wel perfect passen en gegoten zitten. Gelukkig had ik al eens een jurk voor haar gemaakt, dus ik wist al vrij goed waarmee ik rekening moest houden bij het patroontekenen.
Omdat de jurk, qua snit, vrij simpel zou zijn vond ik dat de stof zelf het belangrijkste aspect en aandachtstrekker van de jurk moest zijn. En hoewel ze goed wist hoe de jurk er qua vorm moest uitzien, had ze niet echt een visie voor de stof. Dus begon ik verschillende stoffen voor te stellen. Sommige zeer uitgesproken, maar dat deed ik vooral om een uitgesproken mening te krijgen.
Op die manier wist ik bijvoorbeeld dat een harde ‘nee’ tegen een met pailletten bezaaide stof waarschijnlijk ook inhield dat ze liever totaal geen glitter had. En door een ‘nee’ op een velour stof ging ik ook eerder zoeken naar stoffen met een eerder natuurlijke look.
Omdat de jurk nog steeds op maat gemaakt zou worden maakte ik eerst een toile. De stof de we in gedachten hadden was eerder een zwaardere stof met een natuurlijk look en textuur. Vandaar dat ik de toile ook maakte in een simpele canvasstof. Op die manier had ze al een idee van hoe de afgewerkte jurk er zou uitzien. Daarnaast is het ook onlogisch om de toile te maken in een lichte voille achtige stof als we een dikke wol zouden uitkiezen.
Bij de eerste pasbeurt van de toile gingen we ook samen naar de stoffenwinkel om stof te kiezen. Het zou namelijk makkelijker en sneller gaan om dit samen te doen. Dus trokken Liesa, haar mama, haar zus, haar verloofde en ik samen op de missie om de perfecte stof te vinden. Het zou een makkelijke opdracht zijn als niet iedereen zijn eigen mening had. Eerder klassiek, liever romantisch, meer bohemian, … Op een gegeven moment was er zelfs twijfel of de jurk wel wit moest zijn. Maar ik hield het hoofd koel. Ik probeerde te luisteren naar ieders wensen, maar uiteindelijke zijn het de wensen van de bruid die het belangrijkst zijn. Want zo zou ik het ook liefst hebben. Als bruid wil ik wel de mening en input van de mensen dicht bij me, maar uiteindelijk ben ik degene die de jurk moet dragen en wil ik me op mijn best voelen.
We verlieten de stoffenwinkel uiteindelijk met twee stoffen. De eerste was een mooie ecru kleurige wollen stof met een diagonale textuurlijn. De tweede was voor plan B. Omdat de stof die ze gekozen had het laatste beschikbare stuk in de winkel was, en ik niet zeker was dat ik alle patroondelen erin gepuzzeld zou krijgen, kozen we nog een tweede stof voor plan B. Eenmaal thuis puzzelde ik meteen alle delen op de stof, en met nog geen milimeter over liet ik weten dat plan A zou lukken. Uiteraard was er zo ook wel geen ruimte voor fouten.
Het maken van een toile, voordat het uiteindelijke kledingstuk wordt gemaakt, helpt ook om fouten te vermijden. Het voordeel van toile is dat ik al kan nadenken over de meest efficiënte manier van naaien, dus minder kans om naden te moeten losmaken. Daarnaast krijg ik ook al een voeling met de naden en nepen zelf, wat vooral van pas komt voor gebogen naden en gevoelige stoffen.
Toen ze de jurk kwam ophalen was ik uitermate blij met het resultaat. Perfect voor een wintertrouw op het stadhuis. Elegant, chic, warm en vrolijk.
