Ik ben altijd wel te vinden om een nieuwe outfit te maken voor een feestje. En enkele van mijn vrienden gelukkig ook. Zo kreeg ik deze zomer de uitnodiging om een vriendin te vergezellen naar het verjaardagsfeest van haar mama, en stelde ik voor om onze outfits te maken.
Want dit leuke feestje had een Afrikaans thema, dus had ik meteen zin om te duiken in Afrikaanse prints.
Dus trokken we samen naar de Afrikaanse buurt in Brussel op zoek naar leuke stofjes die ik thuis kon omtoveren tot leuke feestoutfits.
Sibylle koos een felroze stof met een print van gouden bloemen, geheel zoals ik van haar had verwacht. En ook geheel passend bij haar.
Voor de outfit zelf had ik veel vrij spel van haar gekregen. Al snel kwam ik met het idee om twee stuks te maken, en na wat ideetjes heen en weer gooien kwamen we tot een wijde rok met plooien, en kort topje met pofmouwtjes. Na enkele maten op te nemen, een kleine pasbeurt en nog een laatste overleg trok ik me terug om enkele dagen later met de outfit weer boven water te komen
Normaal gaat er iets meer tijd in het creëren van een patroon. Maar voor Sibylle had ik al enkele outfits gemaakt dus kende ik haar maten vrij goed. En sinds ik gebruik maak van het bunka patroon voor mijn bovenstukken, heb ik enorm veel vertrouwen in wat ik precies doe. Het klinkt raar, maar dit type patroon is voor mij gewoon een pak logischer om van 3D naar 2D (en omgekeerd) om te zetten in mijn hoofd en dus ook op papier. Hierdoor zit er iets minder trial and error in mijn patroontekenen, en kom ik sneller tot een goed resultaat.
En zo stond ik dus een week voor het feestje voor haar deur met haar nieuwe feestoutfit. En al snel liep ze als met het enthousiasme van een kind in een prinsessenjurk door haar huis.
En plots wist ik ook weer waarom kledij maken één van mijn grote liefdes is. Niet enkel om mezelf helemaal te verliezen in een patroon, of weg te dromen bij het ritmische geluid van een naaimachine. Maar de magie van iemand zo geluk te zien met een outfit.
Ik ben me ervan bewust dat ik als witte vrouw gebruik maak van stoffen die benoemd worden als ‘Afrikaans’. Ook wel Ankara of Dutch Wax genoemd. Ik ben ook zeer bewust van de oorsprong van dit type stof. Hoe door kolonisatie de Indonesische batik techniek naar Afrika werd overgebracht, waar de kleuren en tekeningen van de print werden aangepast naar de lokale smaken. En daar helemaal eigen werd gemaakt.
Maar is het mooie aan mode niet juist dat we inspiratie overal kunnen vinden? En dat we kunnen delen met elkaar wat mooi is? Want wat is er nu vrolijker dan een felroze rok met gouden bloemen op.